۹  نکته‌ای که در مذاکره حقوق هرگز نباید بگویید

مواردی که در مذاکره حقوق نباید گفت

شما برای جلسه با مدیر خود برای افزایش حقوق آماده هستید. یا شاید در مراحل پایانی مصاحبه شغلی هستید و پیشنهادی در پیش دارید. با این حال، ممکن است در این موقعیت‌ها به یک باره حرفی از دهان شما بیرون بیاید که اصلا صورت خوشی نداشته باشد و همه برنامه‌های شما را به هم بزند.

مهم نیست که چند بار تمرین کنید که چه چیزی را بگویید، همیشه برای همه امکان بروز خطا و اشتباه وجود دارد و به جای وحشت، خود را باید آماده کنید.

دودی، نویسنده کتاب مذاکره بدون ترس درباره حقوق می‌گوید: “مذاکره درباره حقوق و دستمزد یک همکاری است و عنصر اصلی یک همکاری موفق، ارتباط خوب است.” “مهم است که برای جلوگیری از ابهام، که می‌تواند همه چیز را پیچیده کند و روند مذاکره را کُند کند، با فرد مقابل خود ارتباط خوبی برقرار کنید و حقوق مد نظر  خود را بیان کنید.”

در این مقاله قصد داریم تا درباره ۹ نکته صحبت کنیم که در مذاکره حقوق و دستمزد نباید آنها را بگویید. نکاتی که هنگام درخواست افزایش حقوق نباید بگویید نیز در مقاله‌های پیشین بیان کردیم که می‌توانید به آن مقاله نیز مراجعه کنید و درباره نبایدهای درخواست افزایش حقوق در آن مقاله بیشتر بدانید.

۱. “در حال حاضر” ، مانند “من در حال حاضر در حدود …”

متداول‌ترین سؤالی که استخدام کنندگان از یک کارجو می‌پرسند چیزی شبیه به این است: “در حال حاضر شما از نظر حقوق در چه جایگاهی هستید و در این موقعیت شغلی به دنبال چه ایده آلی هستید؟” به هیچ عنوان گرفتار این سؤال نشوید.

دودی می‌گوید: “من این را سوال حقوق وحشتناک می‌نامم و در دسته بندی سؤالات مشکل قرار می‌گیرد، زیرا معمولاً در اوایل مصاحبه مطرح می‌شود و اکثر داوطلبان فکر نمی‌کنند که این موضوع به عنوان بخشی از مذاکره درباره حقوق و دستمزد باشد.” “پاسخ دادن به این سؤال با افشای اعداد می‌تواند بعداً مذاکره را بسیار دشوار کند، زیرا می‌تواند داوطلب را در فشار و تنگنا قرار دهد. هنگامی که حقوق فعلی یا مطلوب خود را فاش کنید، پیشنهادی که دریافت می‌کنید بسیار نزدیک به آن است و حتی می‌تواند کمی کمتر از آن باشد. اگر حقوق بسیار بالاتری از آنچه اعلام کردید را به شما پیشنهاد دهند، می‌تواند برای شرکت بسیار گران تمام شود. “

۲. “دلخواه”، مانند “حقوق دلخواه من …”

مواردی که در مذاکره حقوق نباید گفت

حقوق فعلی یا مورد نظر خود را فاش نکنید! با فاش کردن حقوق دلخواه خود، خلاص شدن از شر این موقعیت می‌تواند بسیار سخت باشد و البته شرایط برای حقوق دریافتی از هر شرکت می‌تواند متفاوت باشد. اما یکی از راه‌های دور زدن اعلام رقم پیشنهادی این است که سراغ مزایا و امکاناتی است که هر شرکت برای کارمند خود در نظر می‌گیرد. اگر پیشنهاد بیمه درمانی، مرخصی با حقوق، یا پرداخت سنوات و دیگر موارد در مورد شرکت کمی شک برانگیز باشد، کارجو می‌تواند از این موارد به عنوان دلایل درخواست حقوق بالاتر برای جبران خسارت استفاده کند.

در عوض، چیزی مانند این را امتحان کنید:

من راحت نیستم که حقوق فعلی خود را عنوان کنم و ترجیح می‌دهم بیش از حقوقی که در شغل فعلی‌ام دارم، دریافت کنم و هدف من این است که، روی ارزشی که می‌توانم به این شرکت اضافه کنم تمرکز کنم. من برای دستمزد مورد نظر رقم مشخصی در ذهن ندارم و شما بهتر از من می‌دانید که مهارت و تجربه من برای شرکت شما چه ارزشی می‌تواند داشته باشد.

۳. “متأسفم”

به گفته دودی، “مذاکره برای حقوق و دستمزد به طور طبیعی امری عذاب آور است و ما باید تمام تلاش خود را بکنیم که جو این مذاکره را آرام و تلطیف کنیم. متأسفم می‌تواند به استخدام کننده یا مدیر استخدام این سیگنال را بدهد که شما ممکن است مایل به عقب نشینی باشید و این می‌تواند برای شما گران تمام شود. از مذاکره خود، پیشنهادی که می‌دهید و به طور کلی در حین مذاکره عذرخواهی نکنید.”

۴. “نه” و سایر کلمات منفی

مواردی که در مذاکره حقوق نباید گفت

قصد ما در مذاکره حقوق این است که خود را در این موقعیت بسیار خوب نشان دهید و وضعیت را نیز بهبود دهید و به مبلغ منطقی و منصفانه حقوق برسید. این کار را با اجتناب از زبان منفی و تمرکز بر زبان مثبت باید انجام دهید. به جای “نه و برای من به صرفه نیست” (دو کلمه منفی) می‌توانید بگویید، “من با … راحت‌تر خواهم بود” (کلمات مثبت). کلمات منفی کار را کند می‌کنند و ممکن است باعث ایجاد مانع و سد شوند که در نهایت همکاری را سخت می‌کنند. ممکن است استفاده از کلمات مثبت در ابتدا برای شما سخت باشد، اما با تمرین بهتر خواهید شد.

۵. “بله”

اگرچه ممکن است این کلمه دقیقاً به عنوان کلمه‌ای مثبت و مناسب هنگام صحبت مورد استفاده بگیرد، اما اصرار داریم که باید با احتیاط مورد استفاده قرار بگیرد. شما ممکن است پیشنهادهای شغلی با حقوق وسوسه کننده دریافت کنید که واقعاً جذاب به نظر می‌رسند و ممکن است حقوق آنها بسیار بیشتر از حد انتظار شما باشد. در این صورت غریزه شما ممکن است این باشد که فقط پیشنهاد را بپذیرید، زیرا از نظر شما همه چیز خوب است.

اما آیا این خوب است؟

ممکن است ارزش خود را در این وضعیت دست کم بگیرید. به جای “بله”، پیشنهادی ارائه دهید که بتوانید میزان آن را کمی افزایش دهید. مذاکره باید با گفتن “بله” شرکت به شما پایان یابد. هنگامی که آنها به شما “بله” گفتند، یا همه چیز از سمت آنها برای درخواست‌های شما مثبت شد، مذاکره شما تمام شده است. “

۶. “بعدا”، مانند “بعد از شروع کار می‌توانم با آن کنار بیایم.”

افرادی که مدام در حال طفره رفتن هستند، این مورد برای شماست. گاهی اوقات آسان‌تر آن است که با به تعویق انداختن بخش‌هایی از مکالمه تا زمان استخدام، از قسمت‌های ناراحت کننده مذاکره جلوگیری کنید و در واقع از آنها طفره بروید. این می‌تواند یک اشتباه بسیار بزرگ باشد که البته برای شما گران تمام می‌شود، زیرا شما وقتی در شرکت استخدام شوید دیگر راهی برای مذاکره درباره افزایش حقوق نخواهید داشت و باید کار را تمام شده بدانید. هر صحبت و پیشنهادی دارید در همین مذاکره بیان کنید و کار را تمام کنید.

۷. امتحان کردن مانند، “می‌توانم امتحان کنم …”

امتحان کردن یک کلمه مجهول است که ابهامات زیادی را نیز به همراه دارد و هدف شما مطمئنا این نیست. اینکه بگویید من می‌توانم امتحان کنم و از طرف مقابل بشنوید که ما امتحان کردیم و نشد، بسیار بد خواهد بود. شما باید در صحبت‌ها قطعیت داشته باشید و بهتر است در این حالت از جمله “من راحت‌تر خواهیم بود که…”، استفاده کنید.

۸. بیشتر، مانند “من درخواست حقوق بیشتری دارم …”

مواردی که در مذاکره حقوق نباید گفت

در حالی که ممکن است در مذاکره این کلمه گفته است و خب در واقع چیز عجیبی نیست، اما باید بگوییم که این کلمه و جمله بسیار کلی است. به جای درخواست حقوق “بیشتر” یا مرخصی “بیشتر”، می‌تواند سراغ صحبت درباره زمان حضور خود بروید و درباره آن مذاکره کنید.

وقتی مذاکره می‌کنید، همه چیز را به تصورات واگذار نکنید. به جای “آیا پرداخت این میزان حقوق برای شما میسر است؟”، بگویید، “من با یک حقوق پایه ۵ میلیون تومان راحت‌ترم.”

۹. لازم دارم

سرانجام، کلمه “لازم دارم” می‌تواند مذاکرات را متوقف کند. استفاده از آن می‌تواند کل فرضیه استدلال شما مبنی بر این که شما لیاقت دریافت حقوق بیشتر را دارید و لیاقت یک حقوق رقابتی‌تر را نیز دارید، زیر سوال ببرد. با تصوری واقعی و ارقام مشخص شده وارد مذاکره شوید و یک برای طرف مقابل خود معادله‌ای قانع کننده بچینید. سراغ تحقیقات بازار بروید و درباره ارزش حقوق خود بیشتر اطلاعات کسب کنید. ببینید حقوق پایه شما چقدر باید باشد و ببینید هنجارهای صنعت چیست در مورد حقوق فردی مانند شما چقدر است. همچنین می‌توانید در مورد معیارهای پرداخت حقوق در شرکت‌ها بیشتر اطلاعات به دست آورید و بر اساس آن رقم پیشنهادی خود را ارائه دهید.

در نهایت این شما هستید که باید در مورد میزان حقوق به نتیجه برسید و میزان‌ آن را قبل از مذاکره مشخص کنید. شرکت نیز اگر بتواند پرداخت می کند و اگر هم نتوانست، شما می‌توانید پیشنهاد همکاری با آنها را رد کنید.

منبع glassdoor

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.